Najczęstsze problemy skóry głowy i włosów

Łysienie

Łysienie androgenowe u mężczyzn i kobiet jest związane z poziomem androgenów i rozwija się szczególnie szybko u osób predysponowanych genetycznie. Łysienie to dotyczy do 80 % mężczyzn i do 42 % kobiet rasy kaukaskiej i wykazuje te same właściwości histopatologiczne miniaturyzacji mieszków włosowych u jednych i drugich. Różnice polegają na łysieniu w innych obszarach głowy, z odmiennym postępowaniem łysienia i stopniowaniem według skal ustalonych odpowiednio dla mężczyzn i kobiet.

Łysienie plackowate właściwe, rozlane i uogólnione - powstaje najczęściej na skórze głowy pod postacią jednego lub kilku okrągłych bądź owalnych ognisk pozbawionych włosów bez objawów stanu zapalnego. Zmiany te mogą szerzyć się w postaci rozlanej na całą powierzchnię głowy lub występować w postaci uogólnionej pozbawiając owłosienia również w obrębie brwi, rzęs, dołów pachowych, wzgórka łonowego oraz narządów płciowych. Łysienie plackowate ma inny przebieg u różnych osób, utrzymując się przez zmienny czas, czasem w sposób nawrotowy i nie koniecznie przechodząc w postać rozlaną lub uogólnioną. Może występować zarówno u dorosłych jak i dzieci. Często dotyka mężczyzn w obrębie brody. Przyczyny powstawania nie są do końca znane ale brany jest pod uwagę proces autoimmunologiczny, tło genetyczne i czynniki stresogenne.

Łysienie telogenowe polega na jednoczesnym wchodzeniu zwiększonej ilości włosów w fazę telogenu czyli naturalnie końcowej fazy wzrostu włosa przygotowującej włos do wypadnięcia. Powstaje w wyniku drażniących czynników zewnętrznych lub wewnętrznych. Włosy zaczynają wypadać po 3-4 miesiącach od czynników drażniących. Mogą to być choroby gorączkowe, większe operacje, przeżycia traumatyczne, ciąża i wiele innych.

Łysienie anagenowe występujące najczęściej po chemioterapii lub przyjęciu substancji toksycznych.

Łysienie w okresie przekwitania u kobiet związane jest ze zmianą gospodarki hormonalnej w tym czasie. Łysienie pojawia się na szczycie głowy i może obejmować wzgórek łonowy i doły pachowe.

Tłusta skóra głowy

Występuje przy niekontrolowanej nadczynności gruczołów łojowych, która negatywnie wpływa na stan ujścia mieszków włosowych osłabiając je i w skrajnym wypadku doprowadzając do przedwczesnego wypadania włosów.

Łojotokowe zapalenie skóry głowy

Łojotokowe zapalenie skóry jest chronicznym, nawracającym stanem zapalnym skóry ze szczególnym upodobaniem dla obszarów ze zwiększoną ilością gruczołów łojowych. Najczęściej objęte są skóra owłosiona głowy, centralna część twarzy i klatka piersiowa. Zaburzenie charakteryzuje się łuskowatymi, rumieniowatymi placami o różnym zasięgu i charakterystyce morfologicznej. Dotyka głównie młodych osób w tym częściej mężczyzn niż kobiet. Oszacowano występowanie na 2,5-11%. Za główny czynnik chorobotwórczy uznaję się grzyb Malassezia spp aczkolwiek czynników powiązanych z tą chorobą jest wiele.

Łupież suchy/tłusty

Jest wynikiem zaburzenia warstwy hydrolipidowej i Ph skóry głowy, jak również ogólnego stanu zdrowia. Powodowany jest obecnością bakterii w nadmiernej florze bakteryjnej, paciorkowcami lub grzybami skóry głowy.

Łuszczyca skóry głowy

Charakteryzuje się zwiększoną proliferacją czyli szybszym podziałem komórek naskórka pod postacią wykwitów grudkowych barwy czerwonobrunatnej, pokrytych srebrzystymi łuskami. Poza owłosioną skórą głowy występują również na łokciach, kolanach, w okolicy kości krzyżowej i pośladków, a także na paznokciach. Łuszczyca jest chorobą przewlekłą, z okresami remisji i nawrotów. Brak dokładnych przyczyn choroby, ale z pewnością ma ona podłoże genetyczne. Najczęściej zapadają na łuszczycę osoby między 15-30 rokiem życia.